Inmiddels zijn we een goede drie weken in het nieuwe jaar beland en heb ik voor mijn gevoel een belangrijk hoofdstuk afgerond. Dit deel van het verhaal begon op 1 september 2004 (officieus een paar weken eerder) na onvrede uit onvrede bij mijn toenmalige werkgever in Eindhoven. Na een bezoekje aan de website www.systeembeheer.nl, een email en drie gesprekken werd een leasebarrel onder mijn reet (toen nog van opvallend formaat) geschoven en werd ik de wrede wereld van het MKB ict ingeduwd.
Een goede vier jaar en vier maanden later en wijzer heb ik mijn afscheid genomen van Squire, mijn tweede onderkomen waarvoor ik de collega’s nogmaals wil bedanken. Waar IT vroeger een hobby was, is het nu noodzakelijk kwaad geworden, dus tijd voor verandering. Met een paar maandjes verlof naar het land van de reizende zon heb ik mijn ogen kunnen openen voor andere bronnen van vertier en vermaak. Met “Living on a shoestring” is het materialisme uit het woordenboek geschrapt en heeft hospitaliteit een nieuwe betekenis gekregen.
De terugkomst in Nederland na zo’n leuk reisje in Japan was een echte domper, en des te groter het verlangen naar avontuur in hetzelfde categorie, maar dan beter…
Kia ora, New Zealand!
Van de ontmoette mensen in Japan, kon ik de mentaliteit van de kiwi’s het best waarderen. Vriendelijke, behulpzame mensen die een prachtig stukje land hebben geclaimd ergens aan de andere kant van de wereld. Met vier miljoen inwoners, veertig miljoen schapen, prachtige natuur en een grote aantrekkingskracht voor backpackers zijn voor mij de ingrediënten compleet voor een nieuwe uitdaging.
Met inmiddels een flexibel jaarticket en Working-Holiday visa op zak, uitgeschreven uit de gemeente Dordrecht en mijn appartement verhuurd, zal ik komende tijd mijn blog gaan bijhouden in andere tijdzones. Mijn reis is gestart op 19 januari met een vlucht van Schiphol via Heatrow naar Narita (Japan). Nadat ik hier wat vrienden heb opgezocht vervolg ik mijn reis na 10 dagen naar Auckland op het noorder eiland van New Zealand. Na een paar maanden, half jaar of langer (net waar ik zin in heb) vlieg ik naar Melbourne in Australia en Nadi (Fiji). Dit “Around The World” ticket verloopt in Januari 2010, dus…
De IBOOD van de dag laat toepasselijk een weegschaal zien, na de oliebollen en appelflappen (kon helaas de verleiding niet weerstaan) is het gedaan met de pret en moet iedereen weer stevig op zijn of haar dieet letten, nog maar een keer stoppen met roken en dat abonnement van de sportschool maar weer afsluiten.
Om lekker traditioneel te blijven: "Iedereen de allerbeste wensen voor 2009 toegewenst", de invulling van deze beste wensen laat ik graag aan jullie zelf over!
Tegenwoordig kennen mensen het bowlen alleen nog maar van de Wii, en dat zo’n afstandbediening toch anders is dan het echte werk bleek afgelopen zaterdag wel. Met het idee om naar de Bios te gaan ben ik met de kliek uit Nieuwegein geëindigd op de plaatselijke bowlingbaan.
Met een voltallige baanbezetting (6 personen) was de eerste ronde voor mij ronduit dramatisch te noemen. De goot werd over het algemeen vaker geraakt dan de kegels, wat natuurlijk niet ten goede komt voor de ranglijst. Na 10 rondes stond was ik door iedereen ge-owned en stond ik laatste. Een klein maar lekker bakkie espresso aan het einde van de eerste ronde bleek een wondermiddel te zijn! Met meer kegels dan goten geraakt heb ik de tweede ronde een goede score neer kunnen zetten, helaas niet genoeg voor de eerste plaats… die was voor Pim.
Wit Licht
Origineel was het zaterdagavond plan om naar de Bios te gaan om Oorlogswinter, Madagascar 2 of een andere film te checken. Helaas blijk ik zelf de laatste maand redelijk bij te zijn als het gaat om het zien van bioscoopfilms en konden we geen gezamenlijke favoriet vinden in het huidige aanbod. Het was dan ook erg onverwacht dat moeders gisteren met het idee kwam om naar Wit Licht te gaan.
Hoewel deze film niet om mijn shortlist te vinden was, vond ik de film toch bijzonder goed uit de verf komen voor een Nederlandse productie. In de media zijn veel totaal verschillende reacties te lezen wat al aangeeft dat het verhaal over de kindersoldaten in Afrika niet voor iedereen weggelegd is. In het verhaal herkende ik her en der wat trekjes van Lord of War (met Nicolas Cage als wapenhandelaar) welke ik ook bijzonder goed vond. Ondanks dat voor de meeste acteurs het acteerwerk geen dagelijkse kost is, komt dit niet dusdanig na voren in de film.
Voor de mensen die twijfelen: ga er niet heen als je Marco in een film wilt zien spelen; ga er heen voor het verhaal!
Van de economische recessie was afgelopen weken weinig te merken. Extra koopavonden, kilo’s folders en wederom meer pintransacties als vorig jaar zorgen voor topdrukte in de winkels. Gelukkig is het gedaan met deze ellende en kunnen we ons zelf klaarmaken voor het volgende schransfeest, kerst.
Voor afgelopen zaterdag hadden we ons (ik, broer en vriendin) laten overhalen voor het vieren van de goedheiligman’s verjaardag in Bergschenhoek. Naast alle verplichtingen van elle lange gedichten en discutabele cadeau’s was er gelukkig wat tijd gereserveerd voor diner. Voor mij hét onderdeel van de avond.
De feestdagen komen er weer aan en dat betekent voor mij weer een extra aantal mooie gelegenheden om mijn keukenskills uit te breiden. Het fabriceren van eten wordt namelijk pas echt leuk wanneer dit gewaardeerd wordt door een groter gezelschap. Onder dit motto kook ik graag bij andere mensen thuis, en kijk ik (afgezien van de calorien) al weer uit naar de komende december feestdagen.
In de afgelopen jaren heb ik, naast de nodige dompers, ook veel lekkers op tafel mogen zetten. Veel van de recepten komen de Albert Heijn website of hebben mij via collega’s bereikt. Smaak wordt door iedereen anders ervaren. Mijn smaak en keukensuccesjes ga ik de komende tijd verzamelen op deze site, zodat jullie hier ook van kunnen gaan genieten. Aan de linkerkant vind je de eerste vijf recepten:
