|
Met het einde van de zomer hier in Welly is de stad overspoeld met kiwi’s dit weekend. Vodafone heeft een leuk feestje georganiseerd met een goede linup van artiesten en alle accomodatie voor komend weekend is volgeboekt. Tegen de regel in heb ik me ditmaal wel kunnen verzekeren van een slaapplaats tot na het weekend. Na een rustige week is het hostel nu gevuld met 16-18 jarigen die zich uitvoerig voorbereiden voor dit feest dat vanmiddag om 13.00 uur start.
Het is triest om te zien dat om 10 uur in de ochtend de flessen Smirnoff, Jagermeister en andere alcoholische versnappingen in een rap tempo worden weggewerkt. Het festival heeft een streng beleid als het om alcohol gaat en dus drinken de kiwi’s alvast stevig in. Een kaartje voor het festival kost een goede $90, wat ik had overwogen als ik niet zou moeten werken vandaag... Tja, dat zijn de nadelen van werken in de horeca blijkbaar...
 
Buying a car
Nu bijna twee maanden onderweg begin ik het hebben van een auto toch wel te missen. Het is niet dat ik wheels nodig heb, sterker nog, hier in Wellington is een auto alleen maar een last met het dure parkeerbeleid ($10 per dag). Tegen alles wat logisch is in, heb ik van de week een tweetal auto’s bekeken en er bijna een gekocht. Een mitsubishi V3000 stationwagon met 185000 op de klok voor 1000 dollar (had alleen nog wel 800 dollar aan onderhoud nodig) was voor mij geweest , ware het niet dat mijn analitisch inzicht aangaf het niet te doen. Twijfelen voor grote aankopen zit dus kennelijk nog steeds in mijn bloed...
Business as usual for the rest of the week
Kon ik vorige week nog een goede 60 uur maken, deze week is het hopen dat ik de 25 aantik. Ondanks dat 25 uur nog steeds voldoende is om het hostel te kunnen betalen, heb ik een onvoldaan gevoel wanneer ik minder dan fulltime kan werken. The Temp Centre heeft deze week niet erg veel van zich laten horen, donderdag uitgezonderd...
SMS Madness
Omdat de werklocatie niet in de stad was, werden we door the temp centre naar LowerHutt gebracht door één van de medewerkers. Na een extra collega/slaaf opgepikt te hebben, voer de Ford Ka in de richting van LowerHutt. De bestuurder had kennelijk een zware relatie met zijn telefoon en was driftig bezig met texten. Het versturen van SMS berichten is hier in NZ gebruikelijker dan bellen, en ook ik heb inmiddels meer texts gestuurd dan ik de afgelopen twee jaar in Nederland heb gedaan. Dat neemt niet weg dat rijden en texten niet samengaan. Na deze gedachten te hebben, duurde het dan ook nog geen minuut voordat de Ford Ka(boom) zich in de bumper van de voorganger boorden in de tunnel van Mt Victoria... Lichtelijk geschrokken zei de bestuurder ”You didn’t saw me texting, right?” Wat een prutser! Na het gebruikelijke papierwerk vervolgden we de reis... en ook het texten.
Met een kleine waarschuwing vooraf dat het werk niet veel te doen had met hospitality heb ik de job aangenomen om als gardener mezelf kapot te werken voor de middag. Het werk werd (zoals altijd) eenvoudig uitgelegd: Aarde moet van de afleveringsplaats naar de tuin gebracht worden. Niks moeilijks aan zou je zeggen... Wat niet vermeld werd, was de stijle helling waarlangs de kruiwagen gemanouvreerd moest worden.
Een leuke afwisseling op het werk was de ruzie tussen de eigenaar van de villa waarvoor wij werkten en de villa 200 meter verderop. Kennelijk had de zoon gisteren zijn auto niet vriendelijk geparkeerd waardoor de Porsche van de buren er niet langs kon. De twee dames waren beide niet vies van een goede scheldpartij, wat voor de spectators (ik en de Argentijnse Temp) een leuke afsluiter van een dag hard werken was.
Het plan voor volgende week is om meer tijd te besteden aan het vinden van een ochtend/middag baantje zodat ik in elk geval de 40 uur weer aantik. Daarnaast ben ik nog steeds aan het twijfelen om een auto te kopen... Als iemand dat uit mijn hoofd kan praten zou dat fijn zijn!
|
