Precies een jaar geleden begon een deze trip naar de andere kant van de wereld. Met een Around the World ticket stapte ik op in Schiphol met een jaar backpacken in het vooruitzicht. Via Japan naar OZ, naar NZ en via Fiji en Hong Kong weer terug naar Nederland. Momenteel bevind ik me in Japan, heb ik mijn return ticket naar Amsterdam in de prullenbak gemikt, en is er van het originele plan weinig over.
Na alle festiviteiten van de afgelopen weken lijkt het erop dat het normale leven weer in volle gang is. Alle winkels zijn weer gewoon tot een uur of 22.00 open, verkeer is druk als altijd en iedereen lijkt zijn of haar drukke leven weer opgepakt te hebben. Voor mij betekent dit dat de (enkele) Engelse lessen die ik geef ook weer van start gaan, wat na een dure december maand niet geheel ongunstig is.
In plaats van de oliebollenen champagne heb ik me dit jaar tegoed gedaan aan de Japanse tradities als het gaat om Oud en Nieuw. Voor Japanners is de periode rond nieuw jaar een van de weinige vakantie periodes. Vanaf 31 december tot aan 3 of 4 januari hebben normale werknemers een paar dagen vrij. Daar waar officiële instanties gesloten zijn, zijn de winkels extra lang open om de laatste (of eerste) spaarcenten uit de zakken te kloppen. Japanners houden van winkelen, dat moge duidelijk zijn.
Potverdomme, het is 31 december en met nog een paar uur te gaan tot
de Japanse countdown, welke 8 uur voorloopt op Nederland, is het jaar
zo goed als voorbij. Met name de laatste maand is voorbij gevlogen.
Wanneer mij nu gevraagd wordt “hoe het feestje was”, is het hard
nadenken geblazen naar welk feestje gerefereerd wordt. Vriendelijke
staff, kennissen en vrienden zorgen voor een overvolle agenda hier in
het verre Japan… ik ben blij dat ik slechts parttime werk! (Ok, dit
laatste is misschien gelogen).
