Met een voldaan gevoel verlaten we Yakushima Island waar mijn voornaamste tijdbesteding bestond uit het bezoeken van de oudste boom in Japan. Dit 7200 jarig stuk hout is enkel te bereiken middels een fikse 24 km hike (round trip) in bergachtig gebied wat ongeveer een uur of 10 in beslag neemt. Onder begeleiding van een gids en drie andere japanners hebben we een unieke lunch gedaan op de eerder verzonden GPS coordinaten, adembenemend!
De volgende dag ben ik terug naar Kagoshima, het vaste land, gegaan met de slow/cheap-ferry, waar ik twee andere Japanners heb ontmoet die ik eerder op de heenreis ook al was tegengekomen. Gezien zij ook de plannen hadden om richting Fukuoaka te reizen, heb ik mezelf aangesloten bij de groep. Een probleem; slaapadres!? Ik had een couchsurf adres geregeld, maar zij niet.... Na een telefoontje en het aanbieden van diner heb ik voor ons drieen een slaapadres kunnen fixen bij Zach, een Assistant English Teacher in Japan.
De volgende ochtend, of meer nacht, ging de wekker om 04.45 am. We moesten de trein van 05.40 halen om via (enkel stoptreinen) voor 18.00 uur in Fukuoka aan te komen. Ondanks dat de afstand maar een kleine 400 kilometer is, zijn de locale treinen hier geen pretje. Stel je voor: de stoptreinen van de NS gecombineerd met een west-Fries tijdschema.... Dat betekent vier transfers, en een hoop wachten bij elke transfer.
Het voordeel van een local train trip en de diverse stopovers is dat je de kans krijgt om de kleine dorpjes kort te bekijken, wat goede foto's opleverd. De treinreis was lang, vermoeiend, maar goed te doen door extra gezelschap van twee oudere heren van ergens in de mid-50 die ons als een soort zonen zagen, wat betekent dat Japans snoepgoed en drinken met regelmaat werd uitgedeeld.
Aangekomen in Fukuoka heb ik de avond gespendeerd met Hiro en Teako. Hiro heeft ook als WWOOF-er in het Youth Hostel gewerkt en Teako is een vriendin van de eigenaar van het Youth Hostel. Na een bezoek aan Daifuzu, de populairste Shrine in Kyushu, zijn we naar een van de foodstalls gegaan voor een uitgebreid diner. Met heerlijk vlees, salmon en ramen is mijn buikje weer gevuld voor de komende dagen! Na het diner zijn we nog even kort wezen naborrelen bij Hiro thuis, waar het om 02.00 uur op een doordeweekse dag toch echt wel tijd werd voor wat nachtrust :)
De tijd is hard gegaan de laatste week, en veel gebeurtenissen hebben plaatsgevonden. Door gebrek aan internet is er slechts beperkt de mogelijkheid om verslag te doen. Mijn huidige locatie is een klein raadseltje voor jullie: 30.3606 °N 130.5318 °E. De extra tip die ik meegeef: Unesco.
In a nutshell de afgelopen dagen:
- anderhalve dag op bed gelegen in verband met keelontsteking en koorts. Klein griepje wat inmiddels de goede kant uit gaat.
- Shinkansen counter: +1
- Couchsurf counter: +1
- Long distance ferry counter: +1
- Kennissen counter: + veel....
De komende dagen staan een hoop kilometers op het programma. Momenteel geniet ik van een speciale treinkaart (5 dagen, 11500 yen) voor onbeperkt gebruik van de JR Local trains (stoptreinen). Het tempo is niet te vergelijken met een limited express of shinkansen, maar het is de goedkoopste manier van reizen hier.
Datum volgende update: onbekend. P.s. (voor Chris en Lianne): weet je zeker dat TNT transportmiddelen/gebouwen hier in Japan heeft? Ben er nog geen tegen gekomen...
Speciaal voor Chris een youtube van het karaoke. 'helaas' moet iemand de camera vasthouden, dus Joost-san is niet te zien in deze clip... Misschien maar beter ook... :)
Met hoge uitzondering heeft Ryo (eigenaar van het hostel) besloten om de keet een dag dicht te gooien. Voor hem dus echt een vrije dag, waarvan hij er gemiddeld twee per jaar heeft. Nu is het werken in een youth hostel niet vergelijkbaar met een kantoor baan en is het sowieso al relaxed om in en rond het huis bezig te zijn, maargoed geen gastenvandaag dus.
Het is wonderbaarlijk waar Japanners al mee tevreden kunnen zijn, de vrije dag bestond vooral in het teken van het bezoeken van wat grote winkels in Beppu (een 40 minuten rit), gezien deze niet in Yufuin bestaan. Na het bezoeken van een 100-yen shop, een tweedehands boekenwinkel (voor het aanvullen van de manga collectie van Ryo), een bouwmarkt en een grote supermarkt (voor hun de makro, voor ons een normale supermarkt) werd het tijd voor ontspanning!
En wel ontspanning op Japanse wijze, want tijdens de rit werd subtiel de vraag gesteld of ik bekend was met het fenomeen karaoke Tja, ik heb wel eens wat nummers met Mark gedaan in een grijs campzone verleden, maar recentelijk heb ik weinig oefening geha.d. Anyways Karaoke it is! In een kleine suite heb ik meelopen lallen op een tweetal engelse nummers van Jamiroqai en Keane Een bijzondere ervaring, zeker in een nuchtere toestand!
Na alle autoritjes door de stad Beppu zijn we in Yufuin gaan eten bij een budget restaurant waar ik een lichte maaltijd naar binnen heb gewerkt, gezien het ontbijt en de lunch hier schandalig uitgebreid zijn. Bij terugkomst in het hostel was de electriciteit uitgevallen en hing er een muffe lucht; something is burning! En na wat lanparties herken je de geur van brandend rubber uit vele De aansluiting van de frietpan was gesmolten, en bij het gemis van een locale Glenn heb ik het op me genomen om de aders aan elkaar te verbinden zodat het ontbijt en diner (ze frituren hier enorm veel naar mijn mening) veilig gesteld is.
Na alle vakantie verhalen op deze blog van de afgelopen weken zal ik proberen een beeld te creëren van het harde werk in het Yufuin Country Road Youth Hostel (wat meer weg heeft van een bed and breakfast hotel). Gezien ik het met veel plezier doe en de eigenaar met zijn vrouw uiterst vriendelijk zijn, zie ik het werk meer als wat gezellig bezigheidstherapie.
Goed, vandaag begon mijn dag erg vroeg on 06.20 uur(normaal rond ene uur of 07.00). Door een volgeboekt hostel in verband met een nationale vrije dag hier, moest er voor 22 man ontbijt geregeld worden. Een traditioneel Japans ontbijt is uitgebreider dan een doorsnee Nederlands diner en per persoon wordt een soepje, rijst, yoghurt, salade, scrumbled eggs met een vleesvariant en nog een paar dingen neergezet. Meestal wordt er per persoon 6 bordjes/schaaltjes met mini gerechtjes neergezet. Na het uitserveren is het tijd voor ons eigen ontbijt wat meestal uit teveel gekookt voer bestaat, heerlijk!
Na het ontbijt is het tijd voor de vaat en aansluitend het uitchecken van de gasten. Elke groep of individu die vertrekt wordt met een klein refrein, ondersteund met gitaar, een goede reis toegezongen. Vergelijkbaar met karaoke. Nadat alle gasten vertrokken zijn is het schoonmaken geblazen (wasbakken, stofzuigen, bedden afhalen etc.). Rond een uur of 11.30 is het ochtend deel voorbij en ben ik vrij te doen wat ik wil tot een uur of 17.30. Vandaag heb ik de stad wat beter verkend en een voetbad bij het station genomen. Na een half uur de berg opgelopen te hebben, heb ik aansluitend een onsen-bad genomen in het Hostel. Na een beetje slapen en sodoku is het tijd voor de diner-voorbereidingen.
Het diner is vergelijkbaar met het ontbijt maar bestaat vaak uit nog meer schaaltjes of bakjes. Afhankelijk van de groepgrootte help ik mee met het snijden/bewerken van de groente of ander simpel handelingen en wordt er uitgesrerveerd. Na het eten wederom tijd voor de vaat en dan is het rond 20.30 gedaan met het werk. Tijd voor jezelf tot een uur of 24.00 en dan via een kort onsen-bad bezoekje naar bed.
Al met al dus erg relaxed werken, in ruil voor gratis verblijf en subliem eten. Het is jammer dat het geen geld in het laadje brengt anders wist ik het wel. Het nadeel van dit adresje is dat ik echt moet oppassen met wat ik qua hoeveelheid naar binnen schuif, het is allemaal extreem lekker en op het weggooien van eten staat de doodstraf hier in Japan.
