Reizen in Vietnam kan heel gemakkelijk, op elke hoek van de straat zit een boekingskantoor voor een tour of ticket. Het probleem echter is dat je in Vietnam nooit precies weet of je te veel betaald, een goede tour hebt of gewoon gruwelijk genaaid wordt. Via de lonely planet ben ik bij Vega Travel terecht gekomen. Een boekingskantoortje dat, als we de lonely planet moeten geloven, minderheden in de omgeving van Sapa steunt.
Voor het bedrag van 150 dollar heb je een retourticket naar Sapa met de nachttrein, een overnachting bij een hostfamily, een overnachting in een hotel, inclusief eten en een tour guide. En ik moet zeggen, ondanks ik liever zelf de touwtjes in handen hebt, is het wel erg makkelijk dat vrijwel alles geregeld voor je wordt. In Hanoi werden we opgepikt en liet de tourguide de slaapcabine zien. De volgende ochtend in Lao Cai stond een minivan klaar om ons op te pikken, blij toe want bij aankomst werd er door de taxi chauffeurs bijna om ons gevochten.
4 berths sleeper cabin
Night train to Lao Cai
Sapa is een klein dorpje in de buurt van het Fansipan gebergte, ook wel the roof of Indo-China genoemd. De berg heeft een hoogte van 3143 meter en was te bewonderen van ons hotel. Nadat een korte douche en ontbijt werd het tijd voor het echte werk; trekking. Onze tour guide, Tou (door ons ‘number two’ genoemd) komt uit de omgeving en is de komende drie dagen onze wikipedia.
Dag 1
Voor de eerste dag staat een parcour van ongeveer 10 kilometer op de agenda, en zoals het boekingskantoor aangaf wordt er afgeweken de touristentrail ‘als service’. We zijn met een klein groepje van zes mensen en al gauw begrijpen we de andere honderden toeristen achter ons laten wanneer Two dwars door alle rijstvelden naar het dal afdaalt. En op die manier is 10 kilometer ook hele andere koek. Met regelmatig breaks en een lunch pauze komen we na ongeveer 7 uur aan bij de family stay. De familie is erg aardig al spreken ze zeer beperkt Engels. Het zoontje Lou (4 jaar) doet erg goed zijn best om alle woorden die de tafel over gaan te imiteren en aan het einde van de avond krijgen de Nederlandse, Engelse en Duitse woorden toch een verstaanbare vorm.
Dag 2
Met spierpijn sta ik op en na een ontbijtje is het tijd voor dag 2. Gelukkig is het parcour vandaag wat korter en worden we smiddags opgehaald met een minibus. Ook vandaag komen we weer heel erg veel dingen tegen. Schitterende rijstvelden met mooi uitzicht, buffalo’s, kinderen… Wanneer je hier in Sapa rondloopt dan weet je dat het het allemaal waard is. Een kleine foto impressie;
Dag 3
De laatste dag is meer een ochtend programma en het lopen is ook een stuk relaxter met meer paden. Desondanks zijn er nog voldoende uitdagingen in het parcour en dus hoeven we ons niet te vervelen. Gisteren heeft de Canadees de groep verlaten en vandaag hebben we twee nieuwe leden. Een meisje uit Noorwegen en haar moeder die half Nederlands is waarmee de groep nu op 3,5 Nederlander komt. Tegen lunchtijd zijn we weer terug in het dorp en besluit ik wat rond te kijken. Al gauw valt me op dat het hier echt een resort stad is en dat het verschil met het platteland echt heel groot is.
Na wat souvenirs geshopt te hebben wordt het tijd om onze trein terug naar Hanoi te pakken.
