Got new plastic!

Deel twee bestaat uit het ophalen van je rijbewijs bij de lokale variant van het CBR, niet het gemeentehuis zoals we dat in Nederland gewend zijn. Net zoals het afrijden op de rijschool is ook dit massa productie. Overeenkomsten zijn er ook, net zoals in Nederland is het tijdstip uiterst ongelukkig, van 13.00 tot 16.00 uur van maandag tot en met vrijdag. Ik vermoed dat het hele proces in het leven geroepen is om het geduld van de nieuwe bestuurders een laatste maal te testen. Als je voor deze test geslaagd bent kun je vast genoeg geduld opbrengen voor inefficiënte stoplichten, overbevolkte kruispunten en snelheidslimieten van 30, 40 of 50 km/h.

Gezien de aanmelding tussen 13.00 en 13.30 plaatsvind ben ik ruim op tijd van m’n werk vertrokken, na een halve dag verlof opgenomen te hebben. Na de aanmelding krijgt iedereen een visie-test, precies dezelfde van een paar weken terug op de rijschool. Na een rijbewijsomzetting, een licht motorrijbewijs en een volledig rijbewijs te hebben gehaald, heb ik inmiddels vijf van zulke tests in een jaar gedaan. Mijn ogen zijn dus op en top in orde.

Vision testing units

Vervolgens wordt je terug naar de balie gestuurd om een postzegel voor je aanvraag te kopen. Geen goedkope postzegel, 2000 yen. Het zijn de administratie kosten voor het maken van een nieuw rijbewijs, en een genummerde postzegel geeft de controlerende instantie een gemakkelijk overzocht hoeveel er verkocht is. Dit geldt niet alleen voor rijbewijzen, maar eigenlijk voor alle producten die je bij een Nederlands Gemeentehuis kan halen; paspoorten, visum, etc.
Om 13.30 is het tijd voor uitleg en het invullen van nog een formuliertje. Gezien er voor het CBR vandaag veel klandizie is, geeft een leraar in hoog tempo uitleg over van alles en nog wat. Iets wat voor mij te snel is gegaan, maar kennelijk niet belangrijk genoeg was om me apart te zetten. Na die 10 minuten worden de meeste weer het lokaal uitgestuurd om te wachten tot 15.15. In de tussentijd worden mensen die hun rijbewijs te laat hebben verlengd apart gehouden voor een preek. Een rijbewijs is hier in Japan drie jaar geldig en ik kan me met dit urenbeleid goed voorstellen dat het lastig is om een halve werkdag hiervoor op te nemen.

Tijdens het wachten worden er drie maal een grote groep studenten afgewerkt. Ik heb het vermoeden dat ze allen zijn geslaagd voor het brommer rijbewijs, dat hier in Japan (wellicht in Nederland ook inmiddels) met een praktijk examen wordt afgerond. Met de snelheid dat de groepen worden afgewerkt kan ik me nauwelijks voorstellen dat er echt nauw wordt gekeken bij de examinering. De rij wordt er helaas niet korter op.

Like Vietnam... almost!

Students queuing to pick up their license

Stipt 15.15 nog even foto’s maken en 15 minuten later, na het kopen van de laatste 2100 yen postzegel, heb ik dan het eindresultaat in mijn handen, geldig tot 2 oktober 2014. Nu alleen nog zes maanden wachten voordat ik de Nederlandse ambassade kan vragen om dit rijbewijs om te zetten naar een Nederlands rijbewijs.

New plastic!