Drie maanden geleden ontving ik het heugelijke nieuws dat de Japanse Ambassade een ALT (assistant language teacher) zocht. Destijds in Japan zijn koste nog moeite gespaard om een 24 pagina tellende sollicitatie brief/formulier vanuit Kyoto naar Den Haag te sturen. April 2010 – Ik ben uitgenodigd voor een gesprek in Den Haag; met de IJslandse vulkaan is het niet mogelijk terug te vliegen naar Nederland, maar gelukkig is de ambassade flexibel en verzet het interview voor me. De maand mei heb ik mijn fingers crossed gehouden (die vingers doen nog steeds zeer)… Geen nieuws goed nieuws? Of betekent dit dat ik opzoek moet naar een andere baan?
Vorige week vrijdag heb ik dan officieel antwoord gekregen van de Japanse Ambassade. Een fikse envelop met handleiding en beschrijvingen geeft een goed signaal; ik ben geselecteerd voor de baan! Er moet een kleine kanttekening bij gemaakt worden; ik moet nog door de medische keuring heen en ook de VOG moet de papiermolen nog door…
Afgelopen maandag heb ik een goede 220 dollar neergelegd (de nadelen van verblijf in buitenland) voor een röntgenfoto van mijn longen en een paar simpele testen. In australie dien je een doktersverwijzing te bemachtigen ($96) voor het maken van een röntgenfoto ($65), na het maken van de foto dien je met de foto’s terug naar je dokter ($66) te gaan om officieel te bevestigen wat de rontgenspecialist reeds (onofficieel) bevestigd heeft. Helaas kon niet het volledige formulier ingevuld worden; het medisch verleden moet door een dokter in Nederland worden ingevuld en ondertekend (om het voor mij makkelijk te maken). Al met al ben ik deze week naast werk vooral bezig geweest met het scannen, printen en e-mailen van documenten naar Nederland.
Het positieve JET nieuws is in elk geval reden voor een feestje en reden om mijn reisplannen wat aan te passen. In plaats van later dit jaar of volgend jaar wordt ik nu in juli terug in Nederland verwacht, waar een introductie voor mijn nieuwe JET-life klaar staat. Na de introductie is het de bedoeling dat ik begin augustus naar Tokyo vlieg voor een training, waarnaar ik aansluitend doorreis naar Kyushu voor het starten van mijn nieuwe baan. Naast een salaris in Yens beschik ik straks over een appartement, heb ik (als het goed is) een Japans bankaccount en betaal ik belasting en heb ik Japanse vakantiedagen.
Vakanties zijn in Japan beperkt en dus heb ik besloten om een andere bestemming op mijn lijstje aan te doen. Met een China Airlines vlucht kan ik gemakkelijk een stop-over maken in Bangkok en dat is de reden dat ik momenteel op het vliegveld van Brisbane ben! Over 15 minuten stap ik op het vliegtuig van Brisbane naar Taipei en dan door naar Bangkok voor een maand reizen in deze regio. Omdat alles nogal last-minute geregeld is (een dag van te voren) heb ik me nog weinig kunnen voorbereiden op deze trip. Op het moment (in het vliegtuig) ben ik een loney planet aan het doorbladeren om mezelf voor te bereiden op touristtraps die het land te bieden heeft.
Een leuke bijkomstigheid (en deels reden van de routewijziging) is dat Naoya en Kaori (Kyoto) momenteel ook in Thailand zijn. Omdat ik in augustus helaas geen tijd heb om te stoppen in Kyoto kijk ik erg uit naar deze meeting. Naoya en Kaori hebben hun guesthouse bijna open en wachten op de laatste goedkeuring van de overheid.
Australie, een populaire besttemming voor velen, is voor mij ‘yet another country’. De Engelse invloeden maakt het makkelijk voor backpackers en dat is wellicht dan ook de reden waarom er zoveel van zijn. De Britse afstammelingen weten in elk geval hun verleden in eer te houden en drinken er goed op los. ‘Common Sense’ lijkt soms een onbekend begrip en voor alles en nog wat dien je certificaten te behalen. Mijn doel in Australia (work & life) is bereikt, maar naast het heerlijke weer in Queensland zal ik weinig gaan missen van het land en kan ik niet wachten tot ik weer terug ben in Japan.
