Na een zware nacht te hebben gehad, begin ik het gevoel te krijgen weer in een “party-mode” te blijven hangen. Doordat veel mensen slechts een paar dagen in Auckland verblijven, is het elke dag party-time. Leuk voor een paar dagen, maar als je opzoek bent naar, werkt dit niet heel erg mee.
Dat neemt natuurlijk niet weg dat ik het bijzonder naar mijn zin heb! Het hostel is voorzien van eigen bar/club en doet elke dag een andere actie. Op de bar dansen en een beetje gek doen levert al snel een gratis shot ondefinieerbaar spul op en afgelopen avond gaven ze twee keer een half uur gratis drank weg. Afgewisseld met een beetje poolen en meeblerren op 80’s- en 90’s muziek is het ’s avonds goed vertoeven hier in het Nomads Fusion backpackers hostel.
Auckland City
Met alle parties en job hunting heb ik nog niks verteld over Auckland zelf. Ik ben danook nog niet veel verder geweest dan de hoofdstraten, daar waar mijn onderbeen nog steeds defect is. Vermoedelijk een klein probleempje met de achillepees, maar met de juiste oefeningen kan ik het redelijk uithouden hier.
De stad zelf is een stad die alles wegheeft van een hoofdstad, maar dat niet is. Met 1,2 miljoen inwoners is de diversiteit hoog. Niet alleen Kiwi’s en Maori, maar ook veel Aziatische mensen kom je hier tegen, en wellicht een vierde aparte categorie: Backpackers. Op
Fort Street bijvoorbeeld, waar ik de afgelopen dagen vertoef, bevinden zich al drie hostels.
Zoals elke stad heeft Auckland een CityTower en de nodige overgeprijsde shopping centers. De stad bevind zich aan het water wat een leuk uitzicht geeft op allerlei duren jachten en regulier waterverkeer. De straten zijn overdag gevuld met vluchtige werkers (niet erg laidback) en langzame toeristen die van straatartiesten en andere touristtraps genieten.
Chinese New Year
Op 6 februari is het ook een nationale feestdag. Ergens een lange tijd geleden, op 6 februari, is een contract getekend in twee talen; Maori en Engels. Dit contract gaf (in de Engelse vertaling) de Engelsen het recht op eigenlijk alles. De maori-bevolking kon enkel het verdrag in eigen taal lezen, waarin andere voorwaarden van toepassing waren. Anyways, de Maori-bevolking zijn met dit verdrag uit 1840 goed genaaid, desondanks hebben ze er wel een nationale vrije dag aan over gehouden.
Omdat ook het Chinese nieuw jaar gevierd wordt, was er een speciale lantaarn-festival in Albert park. Het festival is erg belangrijk en daardoor kwam de burgermeester het spektakel openen, die op weg naar het podium nog even een handenschudsessie deed. Als echte toerist heb ik me in de massa geworpen om ook even handen te schudden met deze VIP.
Het festival was erg druk bezocht en er is veel effort gestoken in de honderden lantaarns, welke in allerlei vormen terugkwamen. Mijn favoriet was de skyline van Hong Kong, die mij direct deed terugdenken aan de symphony of lights (lichtshow elke dag om 8pm). Naast lantaarns werden Chinese instrumenten bespeeld en waren de nodige Chinese vuurwerkmatten uiteraard in overvloed aanwezig. Na nog even goed hebben kunnen lachen om een forse Maori-dame die voor duizend man haar beste (slechtste) karaoke skills toonde, was het tijd om de avond af te sluiten…
