VANSTEENDEREN.NET

Met een weekje avonddienst bij AEGON is het weer gedaan met het buiten de deur eten bij vrienden, kennissen en collega’s, en dus mag er weer voor ons zelf gekookt worden. Geen ramp natuurlijk; maar koken voor één persoon brengt de nodige complicaties met zich mee. In plaats van één avond één gericht is het meer één gerecht voor de gehele week.

Gezien ik afgelopen week had bedacht dat ik enorme zin had in het herfsproduct zuurkool had ik afgelopen zaterdag 500 gram zuurkool op de kop getikt om deze week in de keuken te verwerken tot een heerlijke maaltijd, en met succes kan ik zeggen. Afgelopen maandag en dinsdag heb ik kunnen genieten van een ovenheerlijke zuurkool met wittebonnen ovenschotel. Aan de hand van het allerhande recept heb ik de zuurkool een goede 25 minuten laten stoven in een half flesje Leffe triple (als je dan toch bier moet gebruiken, dan maar het lekkerste bier), waarnaar deze met Appel en gepureerde witte bonen in een ovenschaal de oven in is gegaan. De eerste ronde (maandag) was lekker, maar net zoals met een goede erwtensoep is de tweede dag beter. Het recept kun je hier nalezen: Zuurkool met appel en bonen.

Voor vandaag en morgen ben ik een beetje buiten het boekje gegaan en heb ik zelf maar wat ingrediënten bijelkaar gemikt. Het halve pakje zuurkool wat ik over had van de maandag heb ik wederom met ui en kaneel gestoofd. Gezien ik geen bier op voorraad had, maar uiteraard wel een fles witte wijn, heb ik de zuurkool hiermee gestoofd. Tijdens het stoven heb ik een pannenkoek papje gemaakt met bakmeel, melk, ei, zout en een beetje zonnebloemolie. Aan het einde van de stooftijd heb ik bij de zuurkool een handje rozijnen gemikt, en een appel kleingesneden. Pannenkoekenmix in de pan; zuurkool mengsel en appel erbij en op een laag/gemiddeld vuur laten garen. Na een sublieme omgooi de andere kant netjes bruin gebakken en voorzien van een wit wijntje naar binnen gewerkt, heerlijk!

Het is bijzonder fijn dat het mij gesmaakt heeft; morgen staat wederom één ui-zuurkool-rozijnen-appel pannenkoek op het menu… Het leven van een single valt niet mee!

Het was afgelopen vrijdag dat ik ineens de gewaarwording kreeg van het feit dat we momenteel al in oktober 2008 leven. Mijn baas meldde dat zijn zoon weer in Japan voor de TGS in Tokyo bivakkeert voor de verslaggeving op insidegamer.nl, waarop ik stomweg antwoordde; “De TGS, is dat nu al?”. En dat ondanks dat de Tokyo Game Show normaliter eind september plaats vind… mijn mindset was kennelijk nog ergens in augustus ofzo.

Erg rauwig kan ik er niet om zijn daar waar het nieuwe jaar leuke uitjes in de planning heeft staan; aan de andere kant baad het me zorgen dat ik in een soort van hybrid-sleep de laatste weken/maanden heb doorgebracht. De hamvraag hierin is natuurlijk, waarom!? Zelf denk ik dat het vooral door mijn rustige lifestyle komt. Er zijn voor mijn gevoel weinig pieken of dalen die voor mij de tijdslijn tekenen.

Om toch nog even stil te staan bij de gebeurtenissen van de laatste weken, een kleine summary: - Inmiddels heb ik mijn CV kunnen aanvullen met het tiende Microsoft certificaat. Naast dat het leuk staat op de CV heb ik er verder weinig profijt van, daar waar mijn werkgever er niet al te veel waarde aan hecht.
- Na wat dubbele shifts en extra overwerk is het verlof saldo voor 2008 weer terug op niveau. Met een goede 20 dagen in de queue heb ik voor het eerst in vier jaar verlof aangevraagd voor tussen kerst en Nieuwjaar. Daarnaast had ik week 3,4 en 5 al opgenomen voor Nieuw-Zeeland.
- Op filmgebied heb ik de laatste week samen met Stefan en Renee een bezoek gewaagd aan een tweetal films. Death Race, wat een perfect brute film, met veel actie en weinig verhaal, is om op een hersenloze avond na een drukke werkdag te bekijken. En Eagle Eye, een uptodate “Wargames”-clone waarin de computer “weer eens” controle op de samenleving overneemt. In tegenstelling tot veel mislukte clones, is deze variant volgepropt met actie en vermakelijk om te zien. Het verdiend de voorkeur om deze film in de digitale cinema te checken!
- Gisteren ben ik op uitnodiging van moeders naar de voorstelling Tarzan in het Fortis Scheveningen theater geweest. Voor mij werd de voorstelling verstoord door een plots opkomende hoofdpijn waardoor ik onbewust waarschijnlijk het één en ander heb gemist.

De vooruitzichten laten weinig spectaculairs zien. Naast de nodige extra uurtjes werk (wat min of meer als standaard wordt gezien), heb ik een weinig groots op de planning staan. En op het moment dat ik deze voorlaatste zin schrijf, krijg ik spontaan weer zin en een roadtrip naar Dreamhack...

Inmiddels al weer bijna een week geleden, afgelopen weekend, werd het jaarlijkse Squire uitje voltrokken. Locatie en bezigheid dit jaar bestond uit een Eenden-rally (met de Citroën 2VX) in het pittoreske Wormer en omgeving. Zoals elk jaar wordt de gezamelijke dag besloten met een uitgebreid diner met collegea en aanhang.

Als vis liefhebber was de keuze tussen vis of vlees voor het hoofdgerecht een makkelijke, ondanks dat ik geen idee had hoe de filet van de Harder vis zou smaken. Na wat google werk blijkt de Harder een witte zalm te moeten zijn, gevangen in de waddenzee. Ondanks de juiste sfeer tijdens het diner was de smaak van de Harderfilet, verrijkt met kervel, helaas een beetje teleurstellend voor restaurant begrippen. Tijd om zelf de pannen uit de kast te halen voor een lekker Mediteraans vispotje!

Voor afgelopen donderdag had ik een beroep gedaan op de AH’s zoekfunctie. De mediteraanse vissersstoofpot is een heerlijk potje met Zeewolf en Sardines gestoofd in een subliem kruidenbrouwsel met saffraan, verse peterselie, laurrier, nootmuskaat en gedroogde chilipepertjes. Met warm stokbrood is de volledige paninhoud uitgelepeld, wat aangeeft dat het gesmaakt heeft. Het recept is terug te vinden op de AH-website, één waarschuwing; de Zeewolf is lekker maar heeft een prijskaartje!

Hoewel ik afgelopen dinsdag officieel mijn verjaring heb mogen meemaken, was de echte gezelligheid afgelopen zaterdag van de partij. Na een relaxed weekje werk waarin bleek dat 7 werkdagen ook best wel in 5 dagen te passen zijn, was mijn aandacht gericht op de zaterdag.

Kennelijk heb ik inmiddels een lichte reputatie ontwikkeld als het gaat om het produceren van voedsel. Gelijk hebben ze, in de avond voorafgaand heb ik enige uurtjes in de keuken gespendeerd aan het voorbereiden van een ovenheerlijke appeltaart, kwarktaart met verse aardbeien en verse tzatziki (die ik overigens vergeten heb op tafel te zetten, was wel lekker!). De meeste gasten druppelden aan het einde van de middag binnen en bleven gelukkig een hapje mee-eten.

Voor het gemak had ik gekozen voor een licht pittige Thaise tomaat-kippen soep met kokosmelk en eigen gemaakte Italiaanse pestobrood belegd in diverse combinaties; Roomkaas-Sla-Tomaat-mozerella, Zuivelspread-Zalm-Dille-Kappertjes en Tomatensaus-Ham-Ananas-Kaas. Het recept van het brood is overigens afkomstig van mijn collega Marina die ik hierbij nog even wil bedanken! Met twee legen soeppannen was de soep kennelijk beter te verdragen dan afgelopen december waarin de meerderheid van de gasten de specerijen niet konden verdragen.

Iedereen bedankt voor het langskomen en alle cadeaus (de wijnvoorraad is weer rijkelijk aangevuld :))!